|
 |
|
|
|
Leon Legierse, auteur van Zwart op wit:
“Met deze methode krijgen we het schrijfonderwijs weer in de lift.” |
|
| | | Leon Legierse is een van de hoofdauteurs van Zwart op wit. Legierse, ambulant begeleider op een Mytylschool, specialiseerde zich de afgelopen jaren in schrijfonderwijs. En dan met name op de rol bewegen binnen het leren schrijven. Hij is voldaan over de methode die er nu ligt. “Zowel onderwijzers als leerlingen hebben veel baat bij deze methode”, aldus Legierse. “Ik denk zelfs dat we met deze methode het schrijfonderwijs weer in de lift krijgen.” |
|
|
| Motoriek en beweging |
| | | “Onze aanpak”, vertelt Legierse, “gaat uit van bewegen. Wij gaan uit van de schrijfmotoriek. Binnen het schrijven is motoriek en beweging ontzettend belangrijk. Binnen de schrijflessen ligt daarom veel nadruk op ontspanning en beweging, net als op didactiek. Ook kinderen die motorisch wat minder sterk zijn, zullen veel baat hebben bij deze aanpak. De lessen zijn leuk. Kinderen raken door deze methode extra gemotiveerd.” Is de methode uniek? Legierse: “De afzonderlijke oefeningen en ideeën zijn dat misschien grotendeels niet. Maar de structuur waarin we alles aanbieden en de combinatie van ideeën is dat absoluut!” |
|
|
 |
| Didactiek |
| | Zwart op wit besteedt veel aandacht aan didactiek. “Die extra didactische ondersteuning vinden wij belangrijk, zeker omdat er op veel Pabo’s relatief weinig aandacht aan schrijfonderwijs besteed wordt. In onze optiek heeft de leerkracht een soort coachende rol. Vergelijk het maar met de gymles. Daar kijkt de leraar ook naar de manier waarop het kind een oefening doet, en geeft daarna tips en aanwijzingen. Daarom vinden leraren in de handleiding allerlei tips om kinderen tijdens het maken van oefeningen bij te sturen of te ondersteunen. Een voorbeeld. Als de leraar ziet dat het overtrekken van een letter te langzaam gaat, kan hij de hand van de leerling pakken en – op de juiste snelheid – meebewegen. Zo voelt de leerling veel beter wat de bedoeling is.”
Het traject krijgt veel aandacht, net als analyse van de vorm van de letter. Beweging, voelen, visueel, motorisch leren, loskoppeling en automatisering – het zijn allemaal woorden die volgens Legierse van toepassing zijn op de methode. “Leerkrachten ontdekken op deze manier dat de schrijfles méér is dan braaf letters overtrekken of naschrijven.” Legierse verwacht veel van deze nieuwe didactiek. “Ik geloof écht dat we het schrijfonderwijs weer meer in de lift krijgen.” |
|
|
|
| Vijf modules |
| | | De methode kent een vijftal modules. “Bij Zwart op wit zijn leerlingen al in groep 5 en 6 toe aan voortgezet schrijven. Luister, in groep 7 en 8 hebben ze voor een belangrijk deel hun eigen handschrift. Dat kan nog verbeterd verder geautomatiseerd worden zodat het functioneel wordt. Waar wij in die laatste groepen dan ook vooral op sturen, is het tunen van het eigen handschrift. Elke schrijfles krijgt een onderdeel van het schrijven de aandacht middels specifieke oefeningen. Daarbij streven we naar een functioneel, leesbaar handschrift – dus niet het privé-steno dat veel leerlingen ontwikkelen. De schrijfles gaat dan ook echt over het schrijven. De toepassing van het geleerde vindt plaats in de rest van de week. Daarin verschilt Zwart op wit wel van andere methodes.” |
|
|
|
|
|
|
|
|
© Uitgeverij Zwijsen BV | Privacy Statement
|
|
